De eindstreep

Na zes weken, veertig blogposts en een hele hoop bezoekers kan ik de volgende heilige woorden eindelijk uitspreken: de eindstreep is gehaald! Het kostte even wat bloed, zweet en tranen in deze week vol deadlines en tentamens, maar dat doet er nu allemaal niet meer toe. Mijn missie is volbracht.

Ik schrijf deze laatste blogpost een beetje met een dubbel gevoel. Van de ene kant ben ik blij dat ik ein-de-lijk veertig blogposts heb volgeschreven, maar aan de andere kant vind ik het ook jammer dat ik alweer aan het einde ben gekomen. Bloggen is bijna een dagelijkse bezigheid geworden en ik zal het dan ook vreemd vinden om dit nu niet meer te hoeven doen. 

Ik had van tevoren nooit kunnen denken dat ik bloggen zó leuk ben gaan vinden. In een ver verleden heb ik al vaker geprobeerd om een blog op te zetten, maar wegens een gebrek aan motivatie is dit nooit echt van de grond gekomen. Nu had ik die motivatie wel, zes studiepunten om precies te zijn. Maar om eerlijk te zijn was ik eigenlijk al snel vergeten dat ik deze blog moest bijhouden voor school. 

Ik heb bloggen dan ook nooit echt gezien als huiswerk, maar vooral als een momentje waarin ik even mijn verhalen kon delen met de rest van de wereld. Tuurlijk, eerlijk is eerlijk: het ging niet altijd even lekker en inspiratie was soms ver te zoeken, maar in het algemeen kijk ik met een heel positief gevoel terug op de afgelopen weken.

De vraag is dan natuurlijk ook: ga ik door met bloggen? Ja! Ik weet nog niet precies hoe en wat, maar ik wil in de toekomst zeker blijven bloggen. Ik denk niet dat ik door zal gaan op deze blog, omdat ik liever aan iets ga beginnen wat vanuit mezelf komt en niet vanuit een schoolopdracht. Misschien dat ik wel gewoon deze url blijf houden, misschien ook niet. Ik heb na deze week twee maanden vakantie waarin ik alle tijd heb om dit allemaal uit te gaan zoeken. 

Nu ga ik dan toch echt mijn allerlaatste blogpost afsluiten. Ik wil natuurlijk iedereen bedanken die mijn blog de afgelopen weken heeft bijgehouden, heeft gedeeld of wat voor liefde dan ook maar heeft gegeven. Jullie zijn top en er komen heel veel karmapunten jullie kant op. Ik zie jullie dan ook hopelijk allemaal weer terug op mijn nieuwe blog! Voor nu nemen we afscheid. Groetjes aan je moeder, kusjes aan je hond, knuffels aan je vader en liefs aan je konijn... tot ziens!