Ik schreef een tijdje terug al over eindexamentaferelen, en vandaag is het dan eindelijk zover: de dag des oordeels. De VMBO-leerlingen kregen gisteren al te horen of ze hun papiertje wel of niet gehaald hebben, en vandaag is het de beurt aan de leerlingen van Havo en VWO. Voor mij zelf is dat vandaag bijna ook een jaar geleden. Precies een jaar geleden tweette ik namelijk het volgende (lang leve Timehop):
Ik kan me de dag van de uitslag nog herinneren als de dag van gisteren. Ik nam me voor om zo lang mogelijk uit te slapen, maar dit lukt je natuurlijk nooit. Ik geloof dat ik rond acht uur 's ochtends al door het huis was aan het stuiteren. En dan begint de langste dag van je leven. Het ergste van deze dag is dat je weet dat gewoon elk moment de telefoon af kan gaan en dat dan aan de andere kant van de lijn iemand zit die jou heel slecht nieuws gaat brengen.
Ik weet nog dat ik bijna een hartaanval kreeg toen bij ons de telefoon daadwerkelijk over ging. Met trillende benen liep ik richting de telefoon, maar al snel zag ik (lang leve nummerherkenning) dat het loos alarm was. Niemand anders dan mijn lieve papa hing aan de andere kant van de lijn met de vraag: "en schat, heb je al iets gehoord?" NEE!
Toen begonnen langzaam de eerste berichten binnen te druppelen van mensen die geslaagd zijn. Blijkbaar was de school mensen aan het bellen die op het randje stonden maar het toch net gehaald hadden. Toen begon het bij mij langzaam te dagen: "zou ik dan toch geslaagd zijn?" Deze zekerheid had je pas toen je het 's middags naar school ging en je je eigen naam op de prachtige lijst van geslaagden zag staan. En ja, daar stond mijn naam toen op. Hashtag euforie.
Ik zie nu dat Facebook al langzaam begint vol te lopen met de eerste mensen die te horen hebben gekregen dat ze geslaagd zijn. De mensen die nog altijd niks weten wens ik bij deze heel veel sterkte met de laatste uren van deze ellende. Alles komt goed. En als het niet goed komt, dan geniet je gewoon nog een jaartje langer van de middelbare school. Soms zou ik hier nog namelijk best wel eens naar terug willen. En de mensen die wél geslaagd zijn: gefeliciteerd natuurlijk! Kusjes.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten