De eindstreep

Na zes weken, veertig blogposts en een hele hoop bezoekers kan ik de volgende heilige woorden eindelijk uitspreken: de eindstreep is gehaald! Het kostte even wat bloed, zweet en tranen in deze week vol deadlines en tentamens, maar dat doet er nu allemaal niet meer toe. Mijn missie is volbracht.

Ik schrijf deze laatste blogpost een beetje met een dubbel gevoel. Van de ene kant ben ik blij dat ik ein-de-lijk veertig blogposts heb volgeschreven, maar aan de andere kant vind ik het ook jammer dat ik alweer aan het einde ben gekomen. Bloggen is bijna een dagelijkse bezigheid geworden en ik zal het dan ook vreemd vinden om dit nu niet meer te hoeven doen. 

Ik had van tevoren nooit kunnen denken dat ik bloggen zó leuk ben gaan vinden. In een ver verleden heb ik al vaker geprobeerd om een blog op te zetten, maar wegens een gebrek aan motivatie is dit nooit echt van de grond gekomen. Nu had ik die motivatie wel, zes studiepunten om precies te zijn. Maar om eerlijk te zijn was ik eigenlijk al snel vergeten dat ik deze blog moest bijhouden voor school. 

Ik heb bloggen dan ook nooit echt gezien als huiswerk, maar vooral als een momentje waarin ik even mijn verhalen kon delen met de rest van de wereld. Tuurlijk, eerlijk is eerlijk: het ging niet altijd even lekker en inspiratie was soms ver te zoeken, maar in het algemeen kijk ik met een heel positief gevoel terug op de afgelopen weken.

De vraag is dan natuurlijk ook: ga ik door met bloggen? Ja! Ik weet nog niet precies hoe en wat, maar ik wil in de toekomst zeker blijven bloggen. Ik denk niet dat ik door zal gaan op deze blog, omdat ik liever aan iets ga beginnen wat vanuit mezelf komt en niet vanuit een schoolopdracht. Misschien dat ik wel gewoon deze url blijf houden, misschien ook niet. Ik heb na deze week twee maanden vakantie waarin ik alle tijd heb om dit allemaal uit te gaan zoeken. 

Nu ga ik dan toch echt mijn allerlaatste blogpost afsluiten. Ik wil natuurlijk iedereen bedanken die mijn blog de afgelopen weken heeft bijgehouden, heeft gedeeld of wat voor liefde dan ook maar heeft gegeven. Jullie zijn top en er komen heel veel karmapunten jullie kant op. Ik zie jullie dan ook hopelijk allemaal weer terug op mijn nieuwe blog! Voor nu nemen we afscheid. Groetjes aan je moeder, kusjes aan je hond, knuffels aan je vader en liefs aan je konijn... tot ziens! 

RainBowRun Eindhoven

Gisteren deed ik samen met twee vriendinnen mee aan de RainBowRun in de Genneper Parken in Eindhoven. Dit is een vijf kilometer lange run waarbij de deelnemers bij elke kilometer van top tot teen werden ondergedompeld in verschillende kleuren. Deze run werd dit jaar pas voor het eerst georganiseerd maar was meteen een groot succes: maar liefst 5000 mensen deden mee! 

Deze run werd gehouden voor een goed doel, namelijk de spier- en zenuwziekte ALS. Dit is een ernstige ziekte van het zenuwstelsel, waarbij de spieren geleidelijk steeds dunner en minder krachtig worden. Iemand met deze ziekte gaat steeds verder achteruit en komt uiteindelijk te overlijden, gemiddeld binnen drie jaar na de diagnose. Er is op dit moment nog zeer weinig bekend over de oorzaak en behandeling van de ziekte, en het is hoog tijd dat daar verandering in gaat komen. Alle opbrengsten van de run komen dan ook volledig ten goede aan wetenschappelijk onderzoek naar ALS. De eerste editie van de RainBowRun heeft maar liefst meer dan 10.000 euro opgehaald. Mooi bedrag dus!

Langs de kant stonden ongelooflijk veel mensen de deelnemers aan te moedigen, waaronder patiënten met de ziekte ALS. Ik vond het dan ook erg mooi dat toen ik klaar was met de run een zieke man in een rolstoel naar me toe kwam en zei: "meid, fantastisch gedaan, bedankt voor het meedoen!" Toen wist ik zeker dat het opgehaalde bedrag zeer goed terecht kwam. 

Ik vond het ongelooflijk tof om hier aan mee te doen. Het oorspronkelijke plan was om mee te doen aan The Colour Run in Amsterdam, maar toen ik erachter kwam dat in Eindhoven iets soortgelijks werd georganiseerd besloot ik om hier aan mee te doen. Scheelt toch weer een reisje naar Amsterdam. Ik wist van tevoren niet zo goed of ik wel sportief genoeg was om vijf kilometer te rennen, maar dit bleek achteraf hartstikke mee te vallen. De route bestond uit veel smalle paadjes, waar het moeilijk werd om met 5000 man tegelijk te gaan rennen. Als je dus echt wilt rennen om een goede tijd neer te zetten raad ik je aan om mee te doen aan een andere run. Het sportieve element was bij deze run dan ook iets minder belangrijk. Het ging vooral om het plezier, en daarmee zat het helemaal prima! 

Nutellastories

Al jaren lang volg ik bijna elke ochtend hetzelfde ontbijtritueel: twee bruine boterhammen met een dikke laag Nutella. Een dikke laag ja, want je leeft maar één keer. Ik hoop dan ook nog altijd ooit zo'n grote pot van 5 kilogram die je altijd op tankstations in het buitenland ziet aan te schaffen. 

Toen ik vanochtend weer plaats nam aan de ontbijttafel met mijn geliefde pot Nutella viel me iets op. Het mooie merk bestaat namelijk inmiddels al 50 jaar. En dit vieren ze met - je raadt het misschien al - ...... verhalen! 

"De eerste pot Nutella werd geproduceerd in 1964. Sindsdien hebben jullie bij elke boterham met Nutella, mooie, grappige of ook ontroerende momenten beleefd. Dankzij jullie zijn er al 50 jaar unieke verhalen te vieren! Deze verhalen willen we graag delen met alle fans over de hele wereld. Vier met ons mee en vertel je leukste verhaal in een paar regels of stuur een foto, tekening of video. Maak deel uit van het Nutella verhaal!"

Als verhalenliefhebber én Nutella-fan kun je je wel voorstellen dat ik meteen fan was van deze campagne. Op de website www.nutellastories.com kun je verhalen van over de hele wereld bekijken. Conclusie: Nutella heeft veel fans. Heul veel. Ik vond het erg grappig om te zien hoeveel mensen er wereldwijd al jarenlang hun dag beginnen met een boterham met Nutella. Eigenlijk best vreemd als je erover nadenkt wat een simpel product als chocoladepasta allemaal los kan maken bij mensen. Lang leve marketing! 

Muziekverhaalsels: Stromae - Ta Fête

2014 is een erg goed jaar voor Paul van Haver. Wie? Oh, ik bedoel natuurlijk de Belgische zanger die onder het grote publiek beter bekend staat als de maestro Stromae. Hij scoorde dit jaar al een paar hitjes en met zijn laatste nummer 'Ta Fête' is het ook weer raak. Het is het officiële lied van de Belgische Rode Duivels voor het WK dat momenteel in volle gang is in Brazilië. Daarnaast stond hij twee weken geleden ook nog op Pinkpop waar het veld voor de 3FM-stage eigenlijk te klein voor hem was. Reden genoeg voor mij dus om eens op zoek te gaan naar het verhaal achter een van zijn succesnummers. Dit keer laat ik alleen de maestro zelf aan het woord! 

Sixty seconds movie

Speciaal voor deze blog heb ik een sixty seconds movie gemaakt. Zestig seconden waarin ik zoveel mogelijk verschillende verhalen naar laat proberen te komen. Inclusief gevoelige pianomuziek. Kijken dus. 

Schumi is weer wakker

Vanochtend werd de nieuwswereld weer even op zijn kop gezet toen bekend werd dat F1-legende Michael Schumacher na meer dan een halfjaar eindelijk is ontwaakt uit zijn coma. Hij zou zelfs inmiddels al het ziekenhuis in het Franse Grenoble hebben verlaten. Schumacher raakte in december ernstig gewond in het skigebiek Les Troi Vallées. Na een val raakte hij met zijn hoofd een rots waar hij erg zware verwondingen aan overhield.

Nu was ik zelf eerlijk gezegd alweer een beetje vergeten dat Michael Schumacher in een coma lag, maar dit was zeker niet bij iedereen het geval. Zo schrijft Omroep Brabant over de Eindhovenaar Frank Saassen die werkzaam is als professioneel lookalike van de legendarische coureur. Deze man is zielsgelukkig door dit nieuws. "Hij beheerst al zeventien jaar mijn leven. Dit nieuws, het kan gewoon niet waar zijn", vertelt de Eindhovenaar geëmotioneerd aan Omroep Brabant. 

Als de F1-coureur zou komen te overlijden, zou Frank zonder twijfel stoppen met zijn werkzaamheden als dubbelganger. Wellicht dat dat niet meer hoeft. "Maar dat is niet het belangrijkste natuurlijk. De gezondheid van Michael gaat voor alles. Ik hoop van ganser harte dat hij helemaal herstelt", aldus 'zijn grootste fan'.

Nieuws als dit gaat natuurlijk ook als een lopend vuurtje over social media heen. Natuurlijk is iedereen hartstikke origineel en maakt niemand dezelfde grap. Niet dus. Kijk zelf maar even: 

En dan is dit nog maar een kleine greep uit de lijst van 'originele' grappen. Wat zijn Nederlanders toch leuk (met dank aan Upcoming). 

Van uitstelgedrag komt deadlinestress

"Deze periode ga ik écht alles bijhouden." Ik hoor het mezelf nog zeggen aan het begin van deze periode. En de vorige periode. En de periode daarvoor. Of ik dit ook echt heb gedaan? Ben je mal. Elke periode herhaalt zich hetzelfde feestje van deadlinestress weer opnieuw. Ik laat al mijn werk veel te lang liggen waardoor ik in de laatste week als een malle elke nacht zit door te halen om mijn deadlines te halen. En laat die laatste week nu net weer zijn aangebroken, met als gevolg dat ik mijn zaterdagavond vrolijk tikkend achter mijn laptop doorbreng.

Elke periode vervloek ik mijzelf weer hierom, maar toch doe ik het elke periode weer opnieuw. En ik ben overduidelijk niet de enige persoon die dit doet, want maar liefst 95% van de mensen heeft last van uitstelgedrag. Hoe komt het toch dat zoveel mensen hier last van hebben? Nou, de boosdoener is onze hersenpan.

Hoe dit precies allemaal in elkaar zit is een vrij ingewikkeld verhaal met allerlei moeilijke termen. Het komt er in elk geval op neer dat de mens in staat is om geduldig te zijn, als dat op termijn een grotere beloning oplevert dan wat er op dit moment te krijgen is. Toch kunnen we door hoe onze hersens werken, nog lang niet zoveel geduld hebben als nodig is voor de projecten en plannen die we hebben op school. Zulke projecten duren vaak namelijk weken, maanden of zelfs jaren, terwijl we onszelf niet zo lang gemotiveerd kunnen houden.

Om het even simpel te stellen: we vragen dingen van onze hersens waar ze niet op ingesteld zijn. We willen namelijk lange-termijn doelen behalen, maar onze hersens zijn juist ingesteld op onmiddelijke beloningen en het heden. Hoe meer verleidingen er om ons heen zijn, hoe sneller je geneigd bent om uitstelgedrag te vertonen. En laat onze huidige maatschappij nou net vol zijn met allerlei verleidingen. Vroeger kon men namelijk nog niet afgeleid worden door bijvoorbeeld televisie, social media of video games. Die goede oude tijd...

Maar goed, er is dus in elk geval goed nieuws voor alle uitstellers: we kunnen er helemaal niks aan doen! Onze hersens zitten nou eenmaal zo in elkaar en hier kunnen we niks aan veranderen. Het enige wat we kunnen proberen is om verleidingen zo veel mogelijk uit te weg te gaan. Misschien die telefoon dan toch maar eens uitzetten tijdens het leren. Of niet. Misschien morgen? 

Het verhaal achter vrijdag de 13e

Het is vandaag weer eens vrijdag de 13e en dat betekent dat natuurlijk iedereen wanhopig op zoek is naar klavertjes vier om deze dag zonder kleerscheuren door te komen. Tot overmaat van ramp mag het Nederlands elftal vanavond het ook nog eens op gaan nemen tegen Spanje, en laat in dit land nou juist dinsdag de 13e als ongeluksdag worden gezien. Sceptisch. 

Maar waarom wordt deze dag in Nederland nou als een ongeluksdag beschouwd? Hier zijn verschillende verklaringen voor. De eerste verklaring is dat vrijdag de dag is dat Jezus werd gekruisigd, een ongeluksdag dus. Als deze dag dan ook nog eens samenvalt met het ongeluksgetal 13, dan moet deze dag dus haast wel ongeluk gaan veroorzaken. De negatieve klank van het getal 13 is te verklaren met het laatste avondmaal van Christus, waar dertien personen aan tafel aan deden schuiven. Het is ook mogelijk dat de vrijdagen een kwade naam hebben gekregen omdat op die dag door de Romeinen de doodvonnissen werden voltrokken. Ook in Engeland werd de doodstraf altijd op vrijdag voltrokken. Dus eh, happy friday. 

Voor de niet-christenen zijn er ook nog andere verklaringen. Zo wordt er ook wel gesteld dat vrijdag de 13e is afgeleid van een Noorse sage over de kwaadaardige god Loki, die als niet-uitgenodigde dertiende gast op een feest komt en de aarde in rouw dompelt. In het boek 'In vrouwelijkheid' van Marianne Williamson wordt verklaard dat vrijdag de 13e zou afstammen van de dag dat de heksen bij elkaar zouden komen. 

Recent onderzoek heeft aangetoond dat het bijgeloof rondom deze dag pas van veel recentere datum is. Zo werd voor het eerst in de 17e eeuw voor het eerst schriftelijk gezegd dat een vrijdag een ongeluksdag zou zijn. De koppeling met een speciale datum is pas van veel later. In een Nederlandse krant werd pas voor het eerst op 3 april 1896 melding gemaakt van vrijdag de 13e. De aandacht voor deze dag kwam aangewaaid vanuit Amerika. 

De Amerikaanse journalist Nathaniel Lachenmeyer schreef in 2004 het boek '13' over de geschiedenis van het ongeluksgetal. Volgens hem gaat de geschiedenis van het ongeluksgetal terug tot 1881. Een Amerikaanse officier besluit dan om elke dertiende van de maand een diner te geven voor dertien personen. Dit was tegen het volksgeloof dat dertien personen aan een tafel ongeluk brengt. De eerste bijeenkomst was op een vrijdag. Volgens Lachenmeyer vindt het begrip vrijdag de 13e als ongeluksdag pas breed bekendheid na 1907. In dat jaar verscheen het boek 'Friday the thirteenth' van de schrijver Thomas Lawson.

En geloof het of niet, maar zo zijn er nog veel meer theorieën te vinden over deze duistere dag. Wat nou echt de aanleiding is voor dit bijgeloof zullen we denk ik nooit echt zeker gaan weten. Kies gerust het verhaal wat jou het meeste aanspreekt. Dit bijgeloof heeft in elk geval grote invloed op de economie. Vooral in Amerika speelt dit een grote rol, hier blijven opvallend veel mensen vandaag een dagje thuis van hun werk. Ook worden veel zakelijke transacties nog even uitgesteld. 

Maar wees gerust, in Nederland klopt het namelijk niet dat vrijdag de 13e meer ongelukken brengt. Integendeel zelfs, er komen op deze dag juist minder meldingen van ongevallen binnen dan op andere dagen bij de verzekers, aldus het Centrum voor Verzekeringsstatistiek. Dit zou zomaar veroorzaakt kunnen worden door het feit dat mensen op deze dag extra voorzichtig zijn of misschien zelfs thuisblijven. In de psychologie is er zelfs een naam voor de angst voor vrijdag de 13e: paraskevidekatriafobie. Leuk woord voor scrabble dacht ik zo. 

De DinnerTime app

De eettafel is natuurlijk dé perfecte plek om verhalen met elkaar uit te wisselen. Althans, het was de perfecte plek. Menig eettafel wordt tegenwoordig namelijk gedomineerd door het gebruik van mobiele telefoons. Vooral kinderen hebben hier nogal een handje aan. Maar zoals er overal een app voor is, is er hier ook een app voor: de DinnerTime app! 

Door middel van deze app kunnen ouders tijdens etenstijd een soort slot zetten op de telefoon van hun kinderen. Zodra de Dinner Time modus is geactiveerd zal je kind wanneer deze zijn of haar telefoon wilt gebruiken een bericht in de trant krijgen van: "breng wat tijd door met je gezin. Dit apparaat zal pas beschikbaar zijn over 44 minuten".

Maar dit is niet alles, de app heeft namelijk nog meer functies. Met de Bed Time lock-modus kan je een exacte tijdsduur specificeren om je kind 's nachts weg te houden van hun apparaat om hen zo genoeg nachtrust te bieden. Ze kunnen dan geen apps gebruiken of ze zien niks buiten hun homescreen. In deze modus kunnen ze wel nog steeds toegang krijgen tot de wekkerfunctie. Mocht je nou totale controle willen over de telefoon van je kind, dan kun je nog altijd de Take a Break-modus aanzetten. Op deze manier kun je hun toegang tot de telefoon op elk gewenst moment pauzeren.

Dit is nog steeds niet alles. Ouders kunnen namelijk ook zien welke apps je kinderen op een bepaald moment gebruiken, en welke 15 apps ze voor het laatst hebben geopend en hoe lang. Er is zelfs nog een app-blokkerende functie waarmee je bijna alle apps op specifieke tijdstippen kunt blokkeren. 

En nee helaas kinders, je kunt deze app niet zomaar verwijderen van je telefoon. De Android Device Admin modus - wat je gevraagd werd om (optioneel) in te schakelen bij het installeren van de app op het apparaat van het kind - betekent dat het alleen kan worden uitgeschakeld vanuit de belangrijkste DinnerTime app: die op de telefoon van de ouders. Helaas pindakaas. 

"Jarenlang hebben mensen gezegd dat technologie ons asociaal maakt -  dit is iets wat we hopen te veranderen", aldus de makers. 

Nu klinkt dat allemaal wel handig, maar je kunt je natuurlijk afvragen of dit nou wel de juiste oplossing is. Ik kan me namelijk ook goed voorstellen dat je je kinderen op deze manier alleen maar tegen je in het harnas werkt. Kinderen hebben nou eenmaal behoefte aan vrijheid en privacy, en deze moet je ze dan ook - tot in een bepaalde mate - geven. Mochten je kinderen nou écht vastgeplakt zitten aan hun telefoon, dan kan ik me wel voorstellen dat deze app een oplossing biedt. 

Mijn bucketlist

In de toekomst ben ik natuurlijk van plan om heel veel nieuwe verhalen te gaan creëren. Ik zit altijd vol met wilde plannen die ik ooit nog hoop uit te gaan voeren, en laatst besloot ik deze eens op een rijtje te zetten in een welbekende bucket list. Een lijst met allerlei dingen die ik nog gedaan wil hebben voor ik ooit onder de grond kom te liggen. Sommige dingen op deze lijst zijn vrij simpel, de anderen misschien iets ingewikkelder. Maar goed, dream big or go home is natuurlijk niet voor niks één van mijn favoriete uitspraken. Daarom presenteer ik jullie bij deze, mijn bucketlist! 

1.         Figureren in een film

2.         Gitaar leren spelen

3.         Roadtrip door Australië maken

4.         Het Noorderlicht zien

5.         Een ballonvaart maken

6.         Gokken in Las Vegas

7.         Coachella bezoeken

8.         Naar een drive-in bioscoop gaan

9.         Mijn bachelorsdiploma halen

10.       Een marathon rennen

11.       Kamperen in Yosemite National park

12.       Scubaduiken

13.       Zwemmen met dolfijnen

14.       Ontwikkelingshulp doen in Afrika

15.       Masteropleiding volgen in het buitenland

16.       Vreemde taal vloeiend leren spreken

17.       Picknicken in Central Park in New York

18.       Carnaval in Rio de Janeiro vieren

19.       Mijn droombaan vinden

Eindexamenuitslagtaferelen

Ik schreef een tijdje terug al over eindexamentaferelen, en vandaag is het dan eindelijk zover: de dag des oordeels. De VMBO-leerlingen kregen gisteren al te horen of ze hun papiertje wel of niet gehaald hebben, en vandaag is het de beurt aan de leerlingen van Havo en VWO. Voor mij zelf is dat vandaag bijna ook een jaar geleden. Precies een jaar geleden tweette ik namelijk het volgende (lang leve Timehop): 

Ik kan me de dag van de uitslag nog herinneren als de dag van gisteren. Ik nam me voor om zo lang mogelijk uit te slapen, maar dit lukt je natuurlijk nooit. Ik geloof dat ik rond acht uur 's ochtends al door het huis was aan het stuiteren. En dan begint de langste dag van je leven. Het ergste van deze dag is dat je weet dat gewoon elk moment de telefoon af kan gaan en dat dan aan de andere kant van de lijn iemand zit die jou heel slecht nieuws gaat brengen.

Ik weet nog dat ik bijna een hartaanval kreeg toen bij ons de telefoon daadwerkelijk over ging. Met trillende benen liep ik richting de telefoon, maar al snel zag ik (lang leve nummerherkenning) dat het loos alarm was. Niemand anders dan mijn lieve papa hing aan de andere kant van de lijn met de vraag: "en schat, heb je al iets gehoord?" NEE! 

Toen begonnen langzaam de eerste berichten binnen te druppelen van mensen die geslaagd zijn. Blijkbaar was de school mensen aan het bellen die op het randje stonden maar het toch net gehaald hadden. Toen begon het bij mij langzaam te dagen: "zou ik dan toch geslaagd zijn?" Deze zekerheid had je pas toen je het 's middags naar school ging en je je eigen naam op de prachtige lijst van geslaagden zag staan. En ja, daar stond mijn naam toen op. Hashtag euforie. 

Ik zie nu dat Facebook al langzaam begint vol te lopen met de eerste mensen die te horen hebben gekregen dat ze geslaagd zijn. De mensen die nog altijd niks weten wens ik bij deze heel veel sterkte met de laatste uren van deze ellende. Alles komt goed. En als het niet goed komt, dan geniet je gewoon nog een jaartje langer van de middelbare school. Soms zou ik hier nog namelijk best wel eens naar terug willen. En de mensen die wél geslaagd zijn: gefeliciteerd natuurlijk! Kusjes. 

Six Word Stories

Soms hoef je geen honderden bladzijdes vol te schrijven om een verhaal te vertellen, soms heb je aan slechts zes luttele woorden genoeg. Vervolgens geef je je lezer de vrijheid om zijn fantasie de vrije loop te laten en deze zes woorden te interpreteren op zijn eigen manier. Het concept stamt af van de schrijver Ernest Hemmingway. Hij schreef het volgende verhaal in zes woorden: For sale: baby shoes'. Never worn. Hij noemde dit zelf zijn best geschreven verhaal ooit.

Nieuwsgierig naar dit concept ging ik op internet op zoek naar andere six word stories. Mijn favorieten heb ik op een rijtje gezet. Ik zou zeggen: interpreteer er op los!

• Sorry soldier, shoes sold in pairs.
• Paramedics finished her text, "...love you."
• He bottle-feeds his wife's killer.
• Married. Till fatness do us part.
• Paranormale beurs afgezegd wegens onvoorziene omstandigheden.
• Hij droomde ervan: slapend rijk worden.

Kleurrijke verhalen

Of je verhalen ook als verkooptruc kunt gebruiken? De website www.kleurrijkeverhalen.nl bewijst van wel. Ik zag in Eindhoven al enkele advertenties ophangen van deze nieuwe website en werd als verhalenliefhebber natuurlijk erg nieuwsgierig. Toen ik vanmiddag een kijkje ging nemen op deze website was ik dan ook aangenaam verrast. Zij verkopen niet alleen verschillende bloemen en planten, maar vertellen ook het achterliggende verhaal. En dit doen ze niet zomaar door middel van een saai tekstje, maar juist door toffe en interessante filmpjes. 

Wist jij bijvoorbeeld de camelia de lievelingsbloem was van Coco Chanel? De Franse modetycoon gebruikte de bloem vanaf de jaren zestig als inspiratie voor versiersels in haar collecties. En waarom zien de zonnebloemen op het wereldberoemde schilderij er anders uit dan gewone zonnebloemen?

Ik zal verder niet al te veel meer verklappen. Neem vooral even een kijkje op hun website en laat je verrassen door alle verhalen die je hier tegenkomt. En koop eens een keer een bloemetje, want met bloemen en planten haal je mooie verhalen in huis.

Beeldverhaalsels: Pinkpop 2014

Ik schreef een tijdje terug al over het verhaal achter het mooiste festival van Nederland, en dit weekend was het dan eindelijk weer zover! Net als tienduizenden anderen mensen heb ik mijn Pinksterweekend doorgebracht in een zonovergoten Landgraaf. Het einde was helaas iets minder zonovergoten, maar dit mocht de pret natuurlijk niet drukken. Ik heb ontzettend veel toffe dingen kunnen zien dit weekend, en het was dan ook zeker een editie om nooit te vergeten. 

Ik heb bewust dit jaar minder foto's dan normaal gesproken gemaakt, omdat ik het festival eens een keer niet via mijn camera wilde beleven. Natuurlijk kon ik het niet laten om mijn camera helemaal thuis te laten en heb dan toch hier en daar enkele kiekjes geschoten. Deze deel ik natuurlijk met veel liefde met de rest van de wereld om een beeld te geven van de ongelooflijk fijne sfeer op dit festival.

Het eerste WK in het social mediatijdperk

Toen ik vanochtend in de trein zat las ik in Spits een interessant artikel over het WK en de grote rol die social media daarbij gaat spelen. Het staat blijkbaar vast dat het WK dat volgende week van start gaat in Brazilië op social media wereldwijd alle records gaat breken. De hashtags #WK2014, #Worldcup en #Brasil2014 zijn blijkbaar nu al vaker gebruikt dan het hele vorige WK. En joh, dan is het toernooi nog niet eens begonnen.

Een paar cijfers:

• Tijdens het vorige WK in Zuid-Afrika werden gemiddeld drieduizend tweets per seconde verstuurd.
• Tijdens het EK in 2012 was dit aantal al opgelopen naar ruim 15.000
• Er zijn wereldwijd ruim 255 miljoen actieve Twitteraars en meer dan een miljard Facebookers

Het ligt dus in de lijn der verwachting dat deze aantallen tijdens het aankomende WK alleen maar hoger en hoger gaan worden. Het eerste echte social media evenement waren natuurlijk de Olympische Spelen in Londen. Alleen al tijdens de openingsceremonie werden er al bijna tien miljoen tweets verstuurd. Maar Google heeft ingeschat dat het gebruik van social media tijdens het WK vijf tot tien keer groter zal zijn dan tijdens de Spelen. Baas boven baas.

Het aantal tweets en posts zal alle records gaan breken. Dit vooruitzicht biedt natuurlijk veel kansen voor bedrijven. Door het grote aantal posts en tweets zal het wel moeilijk zijn om op te vallen. Als je als bedrijf wilt opvallen zul je dus een goed plan moeten hebben. Ik ben in elk geval benieuwd naar alle verhalen die ik de komende weken ga tegenkomen op social media.

Van de spelers zelf hoeven we de komende weken waarschijnlijk niet veel te verwachten op social media. Onze oranje helden mogen van hun perschef na 23.30 uur geen tweets meer de wereld ingooien. Verder zijn ze wel vrij in de dingen die ze verspreiden op het web, zolang het maar niet over iets inhoudelijks als de tactiek gaat. Voor veel spelers zal het sportieve aspect tijdens het WK waarschijnlijk het belangrijkste zijn. Ook wel logisch natuurlijk, het zou ook wel een tikkeltje vreemd zijn als Wesley Sneijder tijdens de rust even een duckfaceselfie op Instagram gooit. Tja. 

Muziekverhaalsels: Ben Howard - Follaton Wood

Iedereen kent Ben Howard wel van zijn hit 'Keep Your Head Up'. Maar deze fijn man heeft nog veel meer mooie liedjes op zijn naam staan. Een daarvan is 'Follaton Wood'. Deze staat niet op zijn album en is nooit uitgebracht als single, daarom zal deze niet zo bekend zijn onder het grote publiek. Het is een lied wat in eerste instantie vrij vrolijk klinkt, maar waar eigenlijk een heel duistere betekenis achter zit. Deze duistere betekenis zit niet heel diep verscholen in het nummer, de tekst onthult namelijk vrij veel: 

Still don't, don't you forget.
That rope you tied around your neck.

[......]

And it took them three days to find you,
tired torch lights and dog scents.
Oh they led you down from the highest branches,
cold eyes and frozen arms. 

Je raadt het waarschijnlijk al, het gaat om iemand die zelfmoord heeft gepleegd. En niet zomaar iemand: zijn (ex-)vriendin waarmee hij lange tijd een relatie mee heeft gehad. In het nummer wordt duidelijk dat zij kampte met veel onzekerheden en problemen. "Maybe we're just lost souls here, maybe everybody goes."

Ben heeft deze gebeurtenis zelf nooit gedeeld in een interview, maar hij sprak wel altijd over een 'dark situation' waar hij zich in bevond. Toch beschrijft hij de gebeurtenis vrij duidelijk in dit lied. Het heeft overduidelijk een grote impact op zijn leven gehad, omdat de gebeurtenis in bijna al zijn nummers terug komt.

In het nummer Gracious, een van mijn persoonlijke favorieten, zingt hij ook duidelijk over haar: "Darling I'll grow weary happy still with just the memory of your face. Gracious goes the ghost of you, I will never forget the plans and the silhouettes you drew."

Ik heb erg veel bewondering voor de manier waarop hij zijn emoties uit. Veel artiesten zouden een dergelijke gebeurtenis breed uitmeten in interviews om veel aandacht op zich te richten, maar hij doet juist het tegenovergestelde. Hij uit zich liever via zijn grootste passie, muziek. En gelukkig maar, want jeetje, wat maakt deze man toch fijne muziek. Ik prijs me dan ook erg gelukkig dat ik hem al twee keer live heb mogen aanschouwen. 

Als je gaat luisteren naar de tekst van al zijn nummers kun je een groot gedeelte van het verhaal achterhalen. Uit sommige nummers wordt ook duidelijk dat hij een belangrijke rol heeft gespeeld in dit verhaal. Zo zingt hij in het nummer 'Wouldn't Be A Lie': 

I tried so hard, to help you understand;

To put some hope into your hands
And all the time, you cried and said to me
"Why can’t everything be right?"

Sinds ik dit verhaal in mijn achterhoofd heb luister ik op een hele andere manier naar zijn muziek. Sommige nummers kan ik echt niet meer luisteren zonder een brok in mijn keel te krijgen, en 'Follaton Wood' is er absoluut eentje van.

Reclameverhaalsels

Ook reclames zijn een manier van verhalen vertellen. Door middel van deze verhalen probeer je als organisatie je doelgroep te overtuigen en deze aan je te binden. Het uiteindelijke doel hangt af van het soort organisatie dat je bent. Als jij een bepaald product verkoopt dan wil je natuurlijk dat zoveel mogelijk mensen jouw product gaan kopen. Sommige organisaties hebben slechts als doel om een bepaalde overtuiging te verspreiden. Enfin, reclames komen dus voor in allerlei verschillende soorten en maten. Naar mijn mening zijn de meeste reclamemakers van tegenwoordig gewoon simpelweg briljant als je kijkt naar alle verschillende reclames die er rondzwerven. Reden genoeg om mijn favorieten even op een rijtje te zetten.

Een verhaaltje voor het slapengaan

"Ah toe, nog één verhaaltje dan?" Iedereen zal dit vroeger vast wel een keer gezegd hebben. Vroeger, die goede oude tijd wanneer onze ouders nog een verhaaltje deden voorlezen voor het slapengaan. In slaap vallen was toen nog geen probleem. Vaak waren je ogen al gesloten voor je vader of moeder überhaupt bij het einde van het verhaaltje was aangekomen. 

Dat is tegenwoordig wel anders. Door de komst van het internet en mobiele apparaten zijn we 24/7 online. Je staat er mee op en je gaat er weer mee naar bed. Dit heeft veel invloed gehad op onze nachtrust. Een derde van de mensen slaapt namelijk nog maar 5 tot 6 uur per nacht. Voor het slapen gaan zijn we namelijk nog bezig met heel veel andere dingen die onze schaarse slaaptijd in beslag neemt. Zeg nou zelf, hoe vaak denk je vlak voor het slapengaan: "joh, nog heel even op Facebook kijken dan." En vervolgens vind je jezelf twee uur later nog steeds starend naar je scherm. 

De University of Florida, Michigan State University en de University of Washington onderzochten de effecten van mobiel telefoongebruik voor het slapengaan. Hieruit is gebleken dat de personen die hun smartphone voor het slapen gaan gebruikten, zich de dag erna moe en sloom voelden en zich minder goed konden concentreren. Bovendien deden zij minder werk verichten en voelden zij zich minder betrokken bij hun werkzaamheden.

Dit was ook best wel even een reality check voor mijzelf. Ik hoor namelijk ook bij die 52% die een smartphone naast zijn bed heeft liggen. Sterker nog: sinds kort ligt hier ook nog eens een iPad naast. En ja, het komt dus heel vaak voor dat ik me moe voel en me maar met moeite kan concentreren op mijn schoolwerk. Misschien deze apparaten dan toch maar eens eerder aan de kant leggen. 

Nog meer weten over het gebruik van technologie voor het slapengaan? Carpet Right maakte een interessante infographic met allerlei weetjes en feitjes. Scroll dus vooral even nog wat verder naar onder! En eh, welterusten alvast. 

Mijn favoriete covers

Soms heb je als muzikant even geen zin om je eigen verhaal te vertellen, en leen je voor eventjes het verhaal van een van je collega's. Vaak komen hier hele andere versies uit rollen en is het origineel nauwelijks meer te herkennen. Dit pakt soms succesvol uit ("beter dan het origineel!"), maar soms ook niet. 

Ik ben zelf een grote liefhebber van covers, vooral wanneer een van mijn favoriete artiesten een van mijn andere favoriete artiesten gaat coveren. Als liefhebber heb ik dan ook mijn favoriete covers van de afgelopen tijd op een rijtje gezet!

The Pig Of Happiness

In mijn #50FactsAboutMe-post gaf ik al aan dat ik altijd probeer positief te denken. Nu moet ik eerlijk toegeven dat dit niet altijd even makkelijk is. Het is natuurlijk geen zonde om je soms een beetje down te voelen, dit is doodnormaal menselijk gedrag. Toch zijn sommige mensen in het algemeen gelukkiger dan andere mensen, hoe komt dit dan? Ik heb op internet een filmpje gevonden dat verklaart hoe simpel blijdschap kan zijn. En dit wordt door niemand anders uitgelegd dan... een varken. Nieuwsgierig geworden?

Het filmpje is natuurlijk erg simpel en ietwat kinderachtig, maar naar mijn mening maakt het wel duidelijk waar het allemaal om draait. Blijdschap is in feite gewoon hartstikke simpel, en hoe cliché het ook klinkt: het draait uiteindelijk allemaal om de kleine dingen. Bovendien werkt blijdschap ook nog eens als een sneeuwbaleffect: als jij blij bent zul je dit namelijk ook gaan uitstralen naar anderen! Dus, glimlach eens wat vaker naar een vreemdeling of kom eens een keer voor op voor je medemens. Het kan echt geen kwaad.

En om nog maar even de Dalai Lama te quoten: "Happiness is not something ready made, it comes from your own actions." 

"Be sure to talk to the elderly"

Ik kom op Tumblr altijd een hoop interessante verhalen tegen. In hoeverre deze echt waargebeurd zijn kan ik altijd moeilijk beoordelen, maar ik vind ze toch altijd de moeite waard om te delen. Zo ook deze: 

I saw this elderly gentleman dining by himself, with an old picture of a lady in front of him. I though maybe I could brighten his day by talking to him. As I had assumed, she was his wife. But I didn’t expect such an interesting story. They met when they were both 17. They dated briefly, then lost contact when he went to war and her family moved. But he said he thought about her the entire war. After his return, he decided to look for her. He searched for her for 10 years and never dated anyone. People told him he was crazy, to which he replied “I am. Crazy in love”. On a trip to California, he went to a barber shop. He told the barber how he had been searching for a girl for ten years. The barber went to his phone and called his daughter in. It was her! She had also been searching for him and never dated either.He proposed immediately and they were married for 55 years before her death 5 years ago. He still celebrates her birthday and their anniversary. He takes her picture with him everywhere and kisses her goodnight.

Be sure to talk to the elderly. Especially strangers. You may think that you will brighten their day, but you may be surprised that they can actually brighten yours.

Some inspiring things he said:

• "I was a very rich man. Not with money, but with love"
• "I never had a single argument with my wife, but we had lots of debates"
• "Tell your wife that you love her everyday. And be sure to ask her, have I told you that I love you lately?"
• "People are like candles. At any moment a breeze can blow it out, so enjoy the light while you have it."

Bron: http://rawrxja.tumblr.com/post/69673949719/i-saw-this-elderly-gentleman-dining-by-himself

#50FactsAboutMe

Op zondag neem ik mij altijd voor om heel productieve dingen te gaan doen. Helaas loopt dit meestal iets anders dan gepland, en vandaag is dan ook geen uitzondering. Ik was een beetje doelloos rond aan het kijken op Twitter toen ik ineens zag dat #50FactsAboutMe trending topic was. Na deze hashtag een beetje te hebben lopen uitpluizen concludeerde ik dat dit natuurlijk ook een manier is om een verhaal over mezelf te vertellen. Daarom presenteer ik jullie met trots: 50 facts about me! 

1. Mijn volledige naam is Anniek Anne Janneke Verhooren. 
2. Ik ben geboren op 14 maart 1995.
3. Albert Einstein en Bokito de gorilla zijn ook op 14 maart geboren. 
4. Ik ben een lijstjesmaker. 
5. Mijn lievelingseten is sushi.
6. Ik ben in het bezit van een zachte G, helaas.
7. Ik ben doodsbang voor slakken.
8. Mijn sterrenbeeld is vissen. 
9. Ik woon op kamers in Eindhoven.
10. Mijn favoriete playlist op Spotify is de foute playlist.
11. Ik probeer altijd positief te denken. 
12. Ik heb bijna altijd een boek bij me, maar lees hier vervolgens nauwelijks in.
13. Stiekem ben ik fan van One Direction.
14. Ik hou van impulsieve acties. 
15. Studeren gaat bij mij het beste met klassieke muziek op de achtergrond.
16. Ik heb een hekel aan geplette boterhammen. 
17. Ik heb pas op hele late leeftijd geleerd mijn veters te strikken, waardoor ik vroeger altijd schoenen met klittenband droeg. 
18. Wannabe van de Spice Girls kan ik van voor tot achter meezingen, zelfs het rapgedeelte. 
19. Ik ben een hondenmens pur sang. 
20. Ik geef schandalig veel geld uit aan concertkaartjes. 
21. Met twee oudere broers ben ik thuis de jongste.
22. Flamingo's zijn mijn lievelingsdieren. 
23. Ik ben verslaafd aan heel veel verschillende televisieseries. 
24. Netflix is dan ook mijn grootste vriend. 
25. Ik verzamel CD's, en zal dan ook een van de enige personen zijn die nog daadwerkelijk CD's koopt. 
26. Het is mijn grootste angst om levend begraven te worden. 
27. Ik verkoop al drie jaar lang elke zaterdag tompoucen bij de Hema. 
28. Gitaar leren spelen staat al heel lang op mijn to-do-list. 
29. Ik heb een hekel aan boter en smeer dit dan ook nooit op mijn brood, waardoor mijn hagelslag altijd er af valt. 
30. Ik heb thuis twee kleine geitjes waar ik gek op ben. 
31. Gesprekken van anderen afluisteren is een van mijn favoriete hobby's. 
32. Ik heb er acht keer over gedaan om mijn rijbewijs te halen. 
33. Ik ben hartstikke lui.
34. Ik hou van sporten.
35. Tegenstrijdigheid is mijn ding. 
36. Paardrijden was vroeger altijd mijn grote droom, totdat ik één keer ging paardrijden en meteen mijn arm brak. 
37. Ik hou van Disneyfilms en de bijbehorende muziek. 
38. Toen ik klein was deed ik altijd mee aan playbackshows, hashtag podiumdier. 
39. Ik vertoon vaak licht autistische trekjes. 
40. Ik hoop ooit voor een periode in het buitenland te kunnen gaan wonen.
41. Het baren van kinderen is mijn grootste nachtmerrie. 
42. Ik heb een hekel aan dramaqueens en kleingeestige mensen. 
43. Het kijken van video's op YouTube is voor mij ultiem studie ontwijkend gedrag. 
44. Een mooie zonsondergang als ik in de trein zit maakt mij gelukkig. 
45. Ik heb het topografisch vermogen van een stoeptegel en kan mij dan ook geen leven voorstellen zonder Google Maps. 
46. 'Nee' zeggen vind ik moeilijk. 
47. Ik word gek als mijn nagellak niet perfect zit.
48. Ik jank best veel: tijdens een mooie film, een goed boek, you name it. 
49. Altijd als ik ga koken ligt de helft van het eten naast de pan in plaats van in de pan. 
50. Ik vind het moeilijk om 50 feiten over mijzelf te verzinnen.