Beeldverhaalsels: Dagje Den Haag/Scheveningen

Vorige week bedachten Loes en ik dat we zin hadden om naar het strand te gaan. Je kunt dan twee dingen doen: het zo lang uitstellen totdat het er uiteindelijk toch niet meer van komt, of gewoon een week later in de trein richting Scheveningen zitten. We kozen voor het laatste. De perfecte manier om een vakantiegevoel te beleven in eigen land, ook al is het maar voor een dag. Hoe het was? Dat laat ik de foto's vertellen.

Dag van de Passie

Het is vandaag 30 mei en dat betekent dat het de Dag van de Passie is. De meeste mensen zal dit volledig ontgaan, maar ik vind het toch interessant om er even bij stil te staan. Je kunt een passie hebben voor verschillende dingen: een persoon, een hobby, een product, een merk en ga zo maar door. Ik ben dan ook van mening dat het onmogelijk is om maar één passie te hebben, ook al heb ik het idee dat dit toch vaak wordt gedacht. Het belangrijkste is in ieder geval dat je een passie vindt en deze niet uit het oog verliest. Je ziet namelijk nog veel te vaak dat mensen niets doen met hun passie, en dat is zonde. Je wilt toch niet de rest van je leven bezig zijn met iets terwijl je passie stiekem heel ergens anders ligt? 

Dit begint natuurlijk allemaal bij je opleiding. Ik ben van mening dat je opleiding vooral een doel is om uit te zoeken waar je passie ligt. Er is nooit een studie die 100% aan je eisen voldoet, maar het gaat erom wat jij er zelf van maakt. Volg je slechts braaf je vakken en doe je er verder niks mee? Dan ligt jouw passie waarschijnlijk niet binnen de studie die jij hebt gekozen en kun je beter iets anders gaan doen. Veel mensen realiseren zich dit pas wanneer ze hun diploma al in handen hebben en het werkveld gaan betreden. Vaak wordt dan gedacht dat het te laat is om nog een andere weg in te slaan, maar dat is het natuurlijk nooit. Tuurlijk, het was makkelijker geweest als je meteen de goede keuze had gemaakt, maar uiteindelijk gaat het er natuurlijk om dat je iets doet wat je leuk vindt. Je zult het namelijk de rest van je leven moeten doen. Oftewel: find something you like and do it forever. 

11 Inspiring Stories Of People Who Left Normal Life And Embarked On An Adventure

Lijstjes. Ik hou ervan. Ik ben dan ook een enorme fan van de website Buzzfeed, die vaak een hoop interessante lijstjes online gooit. Gisteren schreef ik zelf over mijn ambitie om zoveel mogelijk van deze wereld te zien. Toevallig kwam ik vandaag op Buzzfeed een lijst tegen met 11 inspirerende verhalen van mensen die deze ambitie waargemaakt hebben. Velen van hen waren niet tevreden met hun baan en besloten hun grootste droom achterna te gaan. Er is veel lef voor nodig, maar iedereen zegt dat het de beste beslissing van hun leven was. Eerlijk gezegd zie ik mijzelf in de toekomst ook nog wel iets soortgelijks doen. Maar goed, zo ver is het natuurlijk nog lang niet. Tot die tijd droom ik dus nog maar even weg bij de verhalen en blogs van anderen.

Nieuwsgierig geworden en zin om even te ontsnappen uit je eigen dagelijkse leventje? Klik hier!

Doei stufi, hallo sociaal leenstelsel

"De dag die je wist dat zou komen is eindelijk hier." Ofja, eindelijk, ik denk dat geen enkele student zat te wachten op een akkoord over het leenstelsel. Toch is het nu echt officieel, vanaf september 2015 krijgen wij arme studentjes geen stufi meer maar mogen we fijn alles gaan lenen. En dus over een aantal jaar weer terugbetalen. De overheid meent de pijn te verlichten door je langer de tijd te geven om je studieschuld terug te betalen. In een eerder plan stond daar nog 20 jaar voor, en dat is nu 30 tot 40 jaar. Nou, poeh hee. 

Een lichtpuntje: we mogen wel gewoon gratis met de trein blijven reizen. Ook de studenten onder de 18 jaar hebben hier nu gelukkig eindelijk recht op. Natuurlijk hoort hier ook een 'maar' bij. De minister wil namelijk wel dat de universiteiten en hogescholen de colleges buiten de spits gaan geven. Wat een grapjassen daar in Den Haag. 

En wat gaat er dan nu gebeuren met al het extra geld dat de overheid nu gaat overhouden? Nou jongens, hou je vast: daar krijgen we beter onderwijs voor terug! Zo zal er extra geïnvesteerd worden in intensievere begeleiding, meer contacturen, versterking van de opleidingscommissies, meer excellentietrajecten én betere internationale studiekansen. Heel leuk en aardig allemaal, maar wat hebben we hier aan als studenten dit dalijk niet meer kunnen betalen?

"D66 wil kwalitatief Hoger Onderwijs dat toegankelijk is voor iedereen die wil studeren. Daarom willen wij de basisbeurs vervangen door een sociaal leenstelsel." Juist, want een hoge studieschuld maakt het Hoger Onderwijs inderdaad voor iedereen toegankelijk! Niet dus. D66, word eens wakker ja. 

Wereldreiziger in spe

Een van mijn grootste interesses in dit leven is reizen. Er zijn mensen die er genoegen mee nemen om elke zomer terug te keren naar dezelfde camping in Frankrijk, maar dit is niet voor mij weggelegd. Ik wil zoveel mogelijk van deze prachtige wereld gezien hebben voordat ik later oud en grijs ben. Ik ben ontzettend nieuwsgierig naar alle verschillende culturen en prachtige gebieden die de wereld te bieden heeft, en ik kan niet wachten om deze allemaal te gaan ontdekken. Uiteraard met mijn geliefde camera in de hand, want al deze verhalen moeten natuurlijk worden vastgelegd. 

Op redelijk jonge leeftijd heb ik gelukkig al vrij veel van deze wereld mogen zien. Zo heb ik binnen Europa al heel veel prachtige plaatsen bezocht. De steden Berlijn, Londen, Parijs, Barcelona, Venetië en Athene mag ik bijvoorbeeld al allemaal van mijn lijstje afstrepen. Vooral Londen heeft mijn hart absoluut gestolen, in maart dit jaar heb ik hier inmiddels al voor de derde keer een bezoek aan gebracht. Elke keer als ik hier rondwandel voel ik mij weer helemaal thuis. Het is dan ook een van mijn grootste dromen om ooit voor een tijdje in deze prachtige stad te gaan wonen. De enige regio waar ik in Europa nog nooit geweest ben is het noorden. Hier wil ik dan ook snel verandering in gaan brengen. Vooral Zweden en IJsland staan erg hoog op mijn verlanglijstje.

Tot nu toe heb ik pas één keer de Europese grenzen overschreden. In de zomer van 2010 heb ik Nederland drie weken lang ingeruild voor het land van de hamburgers en het overgewicht: Amerika. Drie weken lang heb ik toen samen met mijn familie een roadtrip gemaakt langs de Westkust. De reis begon in Las Vegas, een stad vol overweldigende casino’s. Onze reis werd vervolgd langs allerlei verschillende natuurparken, waaronder The Grand Canyon. Tijdens deze trip heb ik enorm veel verschillende landschappen gezien, van verkoelende watervallen tot verstikkende woestijnen. Deze indrukwekkende reis hebben we vervolgens afgesloten in één van de mooiste steden waar ik ooit geweest ben: San Francisco. Een fantastische afsluiter van de mooiste reis die ik (tot nu toe!) ooit heb gemaakt.

Ik mag dus zeker niet klagen over alle plaatsen die ik tot nu toe al heb gezien. Ik hoop dan ook dat dit lijstje in de toekomst alleen nog maar langer gaat worden zodat ik later heel wat verhalen te vertellen heb.

Beeldverhaalsels: Lorde in TivoliVredenburg

Iedereen kent de Nieuw-Zeelandse zangeres Lorde waarschijnlijk wel van haar wereldberoemde hit 'Royals'. Met slechts één album op zak gaf ze gisteravond voor het eerst een optreden in Nederland, om precies te zijn in Utrecht. Hier trad ze op in de gloednieuwe Ronda-zaal in TivoliVredenburg, een van de mooiste concertzalen die ik tot nu toe heb gezien. De 17-jarige (!) zangeres heeft gisteravond naar mijn mening tijdens een kort maar krachtig optreden absoluut bewezen dat ze kan zingen, al zal ze nooit mijn grote voorbeeld worden op het gebied van mode. 

We stonden vooraan op het balkon, waardoor we een fantastisch uitzicht hadden op het podium en de zaal. Hierdoor kreeg ik de mogelijkheid om een paar mooie foto's te maken. Daarom besluit ik verder niet te veel woorden vuil te maken aan een uitgebreid verslag over het concert, maar probeer ik mijn verhaal vooral te vertellen door middel van enkele foto's die ik gisteravond gemaakt heb.

Put your fucking iPhones down for God's fucking sake

Smartphones. Een lange tijd werd gedacht dat deze dingen een verrijking van ons leven waren. Je bent 24/7 bereikbaar en je kunt alles doen met deze dingen wat je maar wilt: foto's maken, muziek luisteren, internetten, you name it. Toch merk ik dat er de laatste tijd steeds vaker op een negatievere manier naar deze ontwikkeling wordt gekeken. Zo zal bijvoorbeeld iedereen wel dit filmpje hebben gezien wat een tijdje geleden massaal werd gedeeld op social media. Hierin wordt je opgeroepen om eens wat vaker op te kijken van je smartphone. Mooie boodschap natuurlijk, maar naar mijn mening best hypocriet om dit filmpje te gaan delen, gezien je dit hoogstwaarschijnlijk doet via je eigen smartphone. Iets met de pot verwijt de ketel dat hij zwart ziet.

"Put your fucking iPhones down for God's fucking sake. Like, Jesus, that is causing terrible things for art because people aren't becoming attached to experiences, they're becoming attached to digital memories, imprinted on their phones." - Matt Corby 

Tegenwoordig menen we dat we al onze verhalen direct moeten delen via social media, anders tellen deze niet mee. Een mooie zonsondergang? Gooi het op Instagram. Een etentje met vrienden of een goed concert? Goh, stel je voor dat je Facebook'vrienden' hier niet vanaf weten. En ja, vrienden zet ik tussen aanhalingstekens want meer dan de helft van deze mensen zijn niet eens je echte vrienden. 

Iedereen doet mee aan deze hype, iedereen verwijt elkaar dit, en toch gaat bijna iedereen ermee door. Bijna iedereen ja, want steeds meer mensen komen in opstand. Zo komen er bijvoorbeeld steeds meer restaurants die bijvoorbeeld geen wifi aanbieden, want mensen moeten verdorie maar gewoon met elkaar praten. Sommige restaurants gaan zelfs zo ver dat ze het gebruik van smartphones verbieden. Ook artiesten beginnen langzaam moe te worden van de zee van telefoons waar ze tijdens een optreden tegen aan moeten kijken. Zo verbood Prince zijn fans tijdens een concert in Paradio om foto's te maken. De vraag is natuurlijk: gaat dit te ver, of is dit juist een welkome maatregel om deze smartphonehype tegen te gaan? Wat mij betreft het laatste. Ik ga zelf vaak genoeg naar concerten, en maak vaak mee dat ik delen van het concert gewoon sta te bekijken via de telefoons van anderen. En dit betreft dan nog maar een klein gedeelte van de smartphonehype. 

Begrijp me niet verkeerd, ik ben ook geen heilige en doe hier zelf vaak genoeg aan mee. Toch erger ik me mateloos aan deze hype, en hoop dan ook dat er snel een kentering plaats gaat vinden. We maken de dingen niet meer echt mee, we maken alles mee via onze smartphone. De essentie van het vertellen van verhalen gaat volledig verloren. En als je erover nadenkt, is dat eigenlijk gewoon ontzettend triest. Dus: put your fucking iPhones down for God's fucking sake. Amen.