Knikkende knieën en klamme handjes, het is weer zover: de eindexamens zijn begonnen. 198.000 scholieren leren zich momenteel kapot in de hoop dat ze over een paar weken het verlossende nieuws te horen krijgen dat ze geslaagd zijn. Voor mij is het inmiddels alweer een jaar geleden dat ik drie uur lang (!) zat te zwoegen boven een ellendig stapeltje papier in de aula van mijn middelbare school. Hoog tijd dus om eens terug te blikken op deze eindexamentaferelen.
Laten we het niet mooier maken dan het is, de eindexamens zijn simpel gezegd gewoon een hel. Je hebt er vier, vijf, zes of misschien wel nog meer jaren naar toe gewerkt, en plots is daar dan het moment waar je ineens moet gaan laten zien wat je eigenlijk geleerd hebt in al die jaren. Hoe? Gewoon met een toets die voor 50% bepaalt of je wel of niet slaagt. Joh, no biggie. "Het is nu of nooit!!1!!!11!" lijkt dan ook ineens de favoriete uitspraak te zijn van alle leraren. En nee, dat maakt het er niet bepaald beter op. Iets wat het er ook niet echt beter op maakt zijn al je gemotiveerde medestudenten die al honderden examens hebben geoefend en keurig op schema liggen. Stress? Ben je mal.
Maar na de meivakantie is het moment dan toch echt daar: je allereerste eindexamen. Hartstikke gemotiveerd sla je de titelpagina om, klaar om je diploma binnen te slepen. Makkelijker gezegd dan gedaan, want meestal zakt je de moed al in de schoenen als je pas één blik op de examenvragen hebt geworpen. Toch probeer je je vol goede moed nog te focussen op het examen wat voor je neus ligt, maar het getik van pennen en vrouwelijke leraressen die op hakken door de examenzaal lopen maken het er niet echt beter op. Als je zelf dan nog niet eens halverwege bent, verlaten de eerste wonderkinderen al de zaal. Uiteraard willen ze dit luid en duidelijk laten horen aan alle wanhopige zielen die het leven inmiddels niet meer zien zitten. How about no.
Als dan wordt aangegeven dat de laatste tien minuten zijn ingegaan probeer je nog tevergeefs hier en daar wat wijsheden te verspreiden op je antwoordblad. Je doet er alles aan om die laatste punten binnen te halen die uiteindelijk misschien wel eens het verschil zouden kunnen maken. Inmiddels heb je bijna geen gevoel meer in je handen, veroorzaakt door de vele A4'tjes die je zojuist vol hebt zitten pennen. Het maken van examens op de computer schijnt in dit digitale tijdperk namelijk een heel vreemd idee te zijn. Tja.
Hoewel dit misschien niet de meest spetterende weken van je leven zijn, geloof me dan wanneer ik zeg dat het het allemaal waard is. Als je straks je naam op de lijst van geslaagden ziet staan, vergeet je per direct alle ellende die de examens met zich mee hebben gebracht. Want dan is het namelijk tijd voor een nieuw hoofdstuk waarin je heel veel nieuwe mooie verhalen kunt gaan creëren: examenfeestjes, vakanties, en last but not least: het studentenleven! Geniet ervan.
